"จุดเปลี่ยน"

“จุดเปลี่ยน”

        เมื่อโรงเรียนต่างๆ ในพื้นที่ต่างปิดรับสมัครแล้ว ผู้เขียนจึงเริ่มมองหาโรงเรียนที่อยู่ห่างไกลออกไปจากที่อยู่อาศัย ถึงตรงนี้ลืมกล่าวถึงไว้ในตอนแรกว่าบ้านของผู้เขียนอยู่ในเขตจังหวัดนครปฐม อำเภอสามพรานครับ ซึ่งโรงเรียนที่มองไว้เพิ่มเติมคือโรงเรียนมัธยมปลายในเขตกรุงเทพฯ นั่นเอง ด้วยความไม่รู้ของตัวเองอีกแล้วที่ไม่ทราบมาก่อนว่ากำหนดการรับสมัครของโรงเรียนแต่ละที่จะรับสมัครและสอบตรงกัน โดยรับเด็กในพื้นที่ก่อนแล้วถ้ามีที่เหลือจึงเปิดรับสมัครรับเด็กจากโรงเรียนอื่น ก็แห้วไปตามระเบียบครับไม่ทันอีกตามเคย….. 

        เริ่มปรึกษากับพ่อแม่แล้วครับตอนนี้ สับสนมากเพราะไม่คิดว่าจะต้องพบกับปัญหาไม่มีที่เรียนต่อ พ่อกับแม่ก็แนะนำให้ไปติดต่อโรงเรียนเก่าดูว่ายังสามารถสมัครเรียนได้ทันหรือไม่ สรุปก็คือไม่ได้แล้วเนื่องจากมีเด็กจากโรงเรียนอื่นสมัครเข้ามาจนครบโควตาของทางโรงเรียนแล้ว  ถึงตอนนี้เริ่มคิดเผื่อแล้วว่าจะหยุดเรียนสัก 1 ปีเพื่อรอสอบเข้าในปีการศึกษาหน้า เหมือนคนหมดหนทางแล้วจริงๆ ครับเพราะตอนนั้นเหมือนคิดอะไรไม่ออกเลย แต่ก็เหมือนโชคชะตาจะกำหนดให้ผู้เขียนต้องเดินทางสาย “บัญชี” อย่างคาดไม่ถึง…..

        จากที่เคยเกริ่นนำไว้แล้วว่าผู้เขียนไม่ทราบมาก่อนว่ามีการศึกษาสายวิชาชีพอยู่ด้วย เนื่องจากไม่มีใครแนะนำและแนะแนวทางการศึกษามาก่อน มาทราบก็ต่อเมื่อพ่อชวนไปบ้านปู่และได้พบกับพี่สาว ซึ่งทำให้ผู้เขียนได้รู้จักกับ “การศึกษาวิชาชีพ” เป็นครั้งแรก เนื่องจากพี่สาวได้เรียนสาขา “บัญชี” ที่วิทยาลัยพณิชยการธนบุรี หรือที่รู้จักกันดีสมัยนั้นว่า “พาณิชธน” นั่นเอง พี่สาวได้แนะนะให้ผู้เขียนไปสมัครสอบที่วิทยาลัยดังกล่าว โดยให้คำแนะนำมาด้วยว่าให้เลือกเรียนสาขา “บัญชี” เหมือนที่ตนเรียน ด้วยเหตุผลว่าเรียนบัญชีไม่ตกงานแน่นอน…..

………………………………………………………………………………………….